
นี้คือภาพในอดีตที่ทุกคนไม่ลืมเลื่อน
และนี้ก็คือในปันจุบันซึ่งต่างจากภาำพในอดีตที่ ภาพใน
อดีตได้จากช่างภาพอาชีพ กับอีกภาพหนึ่งช่างภาพสมัครเล่น .
และที่แน่นอน
ผมถามว่าภาพเหตุการณ์ 13-14 เม.ย
ผู้สูญเสียวรีกรรมของคนเสื้อแดงหายไปไหนมีแต่ภาพที่เรากระทำล่วงเกิน
ฝ่ายรัฐบาลอย่างรุ่นแรงมีการตกแต่งต่อเติมให้เราดูน่ารังเกียจ ทั้งๆที่เราถูกกระทำเยี่ยงสัตว์
ผมจึงอยากให้พี่น้องของเราเปลี่ยนแนวการต่อสู้หรือพลิกแพลงซัก
นิดนะครับ
พูกง่ายๆ ถ้ามีเหตุการณ์สลายม๊อบสิ่งแรกที่ผมอยากให้คุณทำคือ หยิบอุปก
รณ์ที่สามารถบันทึกเหตุการณ์ ณ. ขนาดนั้นได้ โดยทันที่ พยามยามบันทึกในสิ่งที่เราถูกกระทำ เมื่อเห็นสมควรก็ควรหลบหลีกนะครับพยามยามอย่าอยู่เป็นเป้านิ่ง เคลื่อนที่อย่างว่องไว และ ใช้ึความช่างสังเกต
พยามยามจับภาพอยู่หลังที่กำบังเพื่อความ
ปลอดภัย..
นี้คือเหตุการณ์ที่มหาดไทยนะครับตอนนั้นผมได้ติดตามกลุ่มคนเสื้อแดง
เข้าไป สังเกตุได้จากทหารที่ถือปืนพร้อมกระสุนที่กล่าวอ้างว่าเป็นลูกซ้อม ซึ่งผมไม่เชื่อ ถ้าผมคาดไม่ผิดถ้ามีการสั้งลงมาจากรัฐบาลในตอนนั้นว่าให้จัดการเด็ดขาดรับรองเราอาจสูญเสียคนมากกว่านี้แน่ในมหาดไทยซึ่งคาดว่ามีคนของเราได้ถูกยิงและโดนลากหายเข้าไปในตึกครับ
นี้ก็เป็นข้อดีของการบันทึกภาพเหตุการณ์ สิ่งเปนสิ่งที่โต้แย้งได้จากคำพูดของรัฐบาล
จากภาพสิ่งที่การ์ดคนเสื้อแดงทำก็คือพยายามกันมวลชนให้ออกห่างจากรถเพื่อกันคนในรถถูกทำร้าย
ซึ่งในขนาดนั้นผมคิดว่าอารมณ์ของคนเสื้อแดงที่ถูกรังแกอย่างหนักหนาสาหัสจึงทำให้เกิดอาการ ฟิวขาด
จากบทความนี้ผมอยากบอกกล่าวทิ้งท้ายเลยนะครับว่าผมอยากให้พวกเราทุกคนต่อสู้ด้วยตามกำลังที่ตัวเองมีไม่ได้ให้ใครต้องไปซื้ออุปกรณ์ถ่ายรูปแ
ละอื่น
เราทุกคนมีหน้าที่ แต่คนละแบบแต่ที่เหมื่อนกันคือเรา สู้ด้วยใจ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น